Solo di me |
øÇ÷ òÇì òÇöÀîÄé |
|
Parole: Rachel |
îéìéí: øçì |
|
Traduttore: Daniel Shalev |
úøâí ìàéèì÷éú:
ãðéàì ùìå |
|
Solo di me vi saprei narrare: una formica nel mondo quaggiù, porto una soma pesante anch’io, che le mie spalle non reggono più. |
øÇ÷ òÇì òÇöÀîÄé ìÀñÇôÌÅø éÈãÇòÀúÌÄé. öÇø òåÉìÈîÄé ëÌÀòåÉìÇí ðÀîÈìÈä, âÌÇí îÇ âÌÇí îÇùÌÒÈàÄé òÈîÇñÀúÌÄé ëÌÈîåÉäÈ øÇá åÀëÈáÅã îÄëÌÀúÅôÄé äÇãÌÇìÌÈä. |
|
E, come lei, per andare in cima, via di dolore e fatica sol c’è, mano gigante, malvagia e dura me l’impedisce e ride di me. |
âÌÇí àÆú ãÇøÀëÌÄé – ëÌÀãÇøÀëÌÈäÌ àÆì öÇîÌÆøÆú – ãÌÆøÆê îÇëÀàåÉá åÀãÆøÆêÀ òÈîÈì, éÇã òÂðÈ÷Äéí æÀãåÉðÈä åÌáåÉèÇçÇú, éÇã îÄúÀáÌÇãÌÇçÇú ùÒÈîÈä ìÀàÇì. |
|
La via di lacrime sempre derise la man gigante che incuote terror. Lidi di favola, ‘ché mi chiamaste luci lontane, falso splendor? |
ëÌÈì àÈøÀçåÉúÇé äÄìÌÄéæ åÀäÄãÀîÄéò ôÌÇçÇã èÈîÄéø îÄéÌÇã òÂðÈ÷Äéí. ìÈîÌÈä ÷ÀøÈàúÆí ìÄé, çåÉôÅé äÇôÌÆìÆà? ìÈîÈä ëÌÀæÇáÀúÌÆí, àåÉøåÉú øÀçåÉ÷Äéí? |